|
|
Najlepsze oferty!
Humor!
Dwoch gorali postanowilo sprawdzic ile ludzi jest w knajpie w Zywcu.
Uradzili, ze jeden bedzie wyrzucal gosci a drugi liczy. Tak tez zrobili:
Slychac brzek tluczonego szkla, okrzyk "O Jezu" a goral liczy:
- Roz,
Znowu okrzyk i
- Dwa
W pewnym momence brzek i wylatujacy mowi:
- Teroz nie licz bo to jo.
Na lekcji plastyki pani zadala dzieciom abstrakcyjny temat -
- panike. Dzieci sie mozola rysujac sceny pozarow, terroru
itp. Tylko Jasiu siedzi beztroski. Narysowal duza, czerwona
kropke.
- Co to ma byc ?
- Panika.
- Dlaczego ?
- Moja siostra kazdego miesiaca stawiala w kalendarzu
taka kropke. W tym miesiacu nie postawila. zeby pani
widziala, jaka w domu byla panika...
- Gdzie sa najtansze dziewczyny?
- W Rosji. Co druga to Tania.
to jest to co *MEKUNIO* wyrabia ze znikiem, karpiem
i innymi superlamerami (IRC-operatorzy) oraz zwyklymi
lamerami.
Bandyta dostal sie do piekla. W sumie nie jest tam tak zle, dobre
zarcie, pelno alkoholu, wszyscy sie swietnie bawia, chodzi pelno lasek.
Bandzior chcial se jedna taka podebrac, wiec pyta sie Lucyfer, czy moze
(nie chcial sie na starcie narazac najwyzszej instancji). Lucyfer nie ma
nic przeciwko temu.
Facet wiec bierze jedna laske i za krzaki. Po minucie wyskakuje
spanikowany i bierze druga. Po nastepnej minucie wraca do Lucyfera mocno
zdenerwowany i mowi:
- Lucyferze, ale one nie maja dziur!
- I na tym wlasnie polega pieklo!
Rozmawiaja dwa przedszkolaki:
- Ile masz lat tsy cy piec
- Nie wiem
- A dupcys?
- Nie!
- Eeee to mas tsy.
- Do kogo piszesz ten list - pyta zona meza.
- Czemu pytasz?
- Oj, ty zawsze musisz wszystko wiedziec!
Kierownik budowy widzi, ze jeden z podleglych mu lu-
dzi taszczy na plecach worek cementu.
- Hej, Wisniewski, a nie wygodniej by bylo na taczce?
- Probowalem panie kierowniku, ale mnie kolko w plecy
uwiera.
-Nie zaslaniaj sie gazeta!-wola tesciowa do ziecia.-Nie udawaj, ze czytasz.
Dobrze wiem, ze mnie slyszysz, bo widze, ze ci sie kolana trzesa...
Opisy gg!
Jeszcze nie śpie bo pewnych rzeczy nie zobacze we śnie...............
is dead !!! jestem z powrotem
Ja go kocha on mnie nie to tak boli tylko mnie...
Mraczna cisza jest najgorsza
Szukaj Mnie. Cierpliwie Dzień Po Dniu. Staraj Się Podąrzać Moim Śladem
H.W.D.P- hetnie wstąpie do policji
Miłość,kiedy jeden spada w dół drugi ciągnie go ku górze!
\\/\\/ |
Widzę Cie kiedy oczy zamykam, słyszę Cie kiedy cisza trwa...
chłopak jest jak kibel ... albo zasrany albo zajęty :(
Strefa gracza...!
Wiedza powszechna!
Jednostki monetarne państw świata
Jednostki monetarne państw świata Jednostki monetarne państw świata Państwo Waluta Afganistan afgani = 100 pul Albania lek = 100 qindarek Algieria dinar algierski = 100 centymów Andora euro = 100 eurocentów Angola kwanza = 100 lweď Antigua i Barbuda dolar wschodniokaraibski = 100 centów Arabia Saudyjska rial saudyjski = 20 kirszów Argentyna peso = 100 centavos Armenia dram = 100 lumów Australia dolar australijski = 100 centów Austria euro = 100 eurocentów Azerbejdżan manat = 100 gopików Bahamy dolar bahamski = 100 centów Bahrajn dinar Bahrajnu = 1000 filów Bangladesz taka = 100 paisa Barbados dolar Barbadosu = 100 centów Belgia euro = 100 eurocentów Belize dolar Belize = 100 centów Benin frank CFA = 100 centymów Bhutan ngultrum = 100 chetrum (rupii) Białoruś rubel białoruski = 100 kopiejek Birma kyat (kiat) = 100 pya (pia) Boliwia boliviano = 100 centavos Bośnia i Hercegowina marka bośniacka = 100 fenin...modernizm. Literatura.
modernizm. Literatura. W literaturze termin „modernizm” oznacza: 1) Kierunek w literaturze iberoamer., pisanej w języku hiszp. [hiszp. modernismo], ukształtowany w latach 80. XIX w. jako reakcja na naturalizm, nawiązujacy do zjawisk w ówczesnej sztuce fr.; dążył do odnowienia języka poetyckiego. 2) Nazwa nowatorskich tendencji 1880–1910, często używana w krytyce niemieckojęzycznej [niem. die Moderne], wprowadzona przez wiedeńskiego krytyka H. Bahra; w pol. literaturoznawstwie traktowana bądź jako synonim Młodej Polski, bądź jako określenie przygotowawczej fazy jej rozwoju (1887–1903; K. Wyka Modernizm polski). 3) W krytyce anglosaskiej [ang. modernism] okres w sztuce i literaturze XX w. rozciągający się między końcem XIX w. a 1940. Tak szerokie ujęcie m. przejęło współcz. literaturoznawstwo po ukształtowaniu się (lata 60. XX w.) postmodernizmu; umożliwiła go romant. rewolucja estetyczna (przeł. XVIII i XIX w., emancypacja sztuki i idea wychowania człowieka przez...
Encyklopedia!
TENIS
Kort tenisowy
Tenis, najlepszy gracz lat 90. Pete Sampras
gra sportowa dla 2 (gra pojedyncza) bądź 4 (gra podwójna lub mieszana - mikst) osób; rozgrywa się ją na korcie tenisowym o standardowych wymiarach, przedzielonym w środku siatką; podstawową zasadą gry jest takie uderzanie piłki tenisowej specjalną rakietą, by przeciwnik po jednym odbiciu się piłki na jego części kortu (choć dopuszczalne jest odbicie piłki wprost z powietrza) nie mógł odesłać jej prawidłowo z powrotem; grę rozpoczyna uderzenie zwane serwisem, które musi posłać piłkę na określoną część pola przeciwnika; najmniejszą jednostką gry jest gem (po każdym z nich serwis przechodzi w ręce przeciwnika), który wygrywa się zdobyciem co najmniej 4 piłek przy przewadze co najmniej 2 piłek nad przeciwnikiem; gemy składają się na sety; aby wygrać mecz, należy wygrać co najmniej 2 sety; każdy z typów uderzenia piłki rakietą ma właściwą nazwę (np. forhend, bekhend, dropszot, smecz, wolej, pasingszot); wynalazcą gry, od której...SREBRO
Wydobywanie srebra w New South Wales, Australia
pierwiastek chem. należący do grupy miedziowców; liczba atom. 47, masa atom. 107,8682, temp. topn. 960,8°C, temp. wrz. 2140°C, gęstość 10,5 g/cm3; posiada dwa izotopy trwałe; biały, miękki, kowalny i ciągliwy metal szlachetny, odporny na działanie czynników atmosferycznych; najlepszy przewodnik ciepła i prądu elektr.; b. łatwo reaguje z siarkowodorem z powietrza pokrywając się ciemnym nalotem siarczku srebra(I), a także absorbuje z niego dwutlenek węgla; s. i jego sole są trujące; w przyrodzie występuje w postaci rodzimej oraz w minerałach (np. argentyt, chlorargiryt, pirargiryt); czyste s. i jego stopy stosuje się m.in. do wyrobu monet, nakryć stołowych, aparatury chem.; związki s. w produkcji klisz i błon światłoczułych, a s. koloidalne - w lecznictwie jako środek antyseptyczny; s. znane było już w starożytności. Światowe wydobycie srebra 1992 wyniosło 19 191 t; najwięcej wydobywały kopalnie Meksyku 2 317, USA - 1 804, Peru - 1 570,...
Wielka literatura!
nos, dmuchnął na nią i wetknął do szklanki. Przyglądałam się tym sztukom w napięciu, bo moment wydawał mi się decydujący. Pozna czy nie...?
Mąż przytrzymał chyboczącą się szklankę drugą ręką i odchrząknął dwa razy.
- Tego... hm... wychodzisz czy wracasz?... - spytał niepewnie jakimś dziwnie chrypliwym głosem.
Bezgraniczna ulga uświadomiła mi poprzednie napięcie. Więc jednak...! Nie poznał, wziął mnie za Basieńkę! I to tu, w tej jasno oświetlonej kuchni!...
Przełożyłam nogi do środka i zeszłam z szafki. Przez krótką chwilę zwalczałam w sobie opór przeciwko zwracaniu się per ty do zupełnie obcego faceta, którego pierwszy raz w życiu widziałam na oczy.
- Woda się gotuje - powiedziałam zimnym głosem, pamiętna udzielonych mi instrukcji. - Spalisz czajnik.
Mąż przyglądał mi się tak intensywnie, że z trudem opanowałam chęć zakrycia sobie twarzy ścierką od talerzy. Odstawił szklankę i przykręcił gaz. Minęłam go i z godnością opuściłam kuchnię.
Pokój Basieńki znalazłam na górze bez żad
e będziesz miała skłonności do utrudnienia sobie życia!- uśmiechnęła się zabawnie. - Przepraszam cię bardzo, kochanie, odziedziczyłaś to po mnie!
- Już utrudniłam sobie życie, mamo! Marcin nie kocha mnie przecież...
Odwróciła głowę i spojrzała zaskoczona.
- Tak sądzisz?
- Wiem.
Przyglądała mi się z zastanowieniem.
- Hm... to przykre... ale czy przypadkiem... no, nic...- urwała i po chwili zapytała spokojnie - on nie zdał matury, wiesz coś na ten temat?
- Mało. A ty?
- Ja też wiem mało... - przyznała, ale w jej głosie było coś, co kazało mi przypuszczać, że wie jednak więcej niż ja.
- Co ty o tym słyszałaś, mamo?
To dziwne. O wiele łatwiej i szczerzej rozmawiałam z nią, kiedy była wypoczęta, opalona, nasycona powietrzem i towarzystwem, którego nie miała w ciągu roku. Mama- zagoniona, nieprzystępna, pochłonięta pracą i domem, pośpieszni zmieniająca biurową sukienkę na byle jaki łaszek przeznaczony na donoszenie - była ostatnią osobą, z którą chciało mi się rozmawiać o swoich sp
za piękność, albo popadnę w kompleksy, i czym prędzej zaczęłam się przestawiać na zachwyt.
Podobieństwo między nami istniało niewątpliwie. Ten sam wzrost, taka sama figura, kształt głowy, nogi, co gorsza, taki sam nos! Jej twarz różniły od mojej trzy zasadnicze elementy. Czarne, rzucające się w oczy brwi, kształt ust takich trochę kontra świat, niezadowolonych z życia, oraz uczesanie z obfitą grzywką. No i oczywiście ten pieprzyk. Pan Palanowski miał rację, maquillage mógł to wszystko załatwić. Zrozumiałam, jakim sposobem wpadłam mu w oko na placu Zamkowym, w tej przekrzywionej peruce i z rozmazaną szminką.
Wszelkimi siłami starając się odgadnąć przyczyny niepojętych afektów, wykryłam, czego jej brakowało i dlaczego wydawała mi się jakaś niemrawa. Najzwyczajniej w świecie nie miała wdzięku. Była sztywna, trochę sztuczna, trochę rozlazła, bez energii, wigoru i seksu. Co tu dużo mówić, po prostu bez wdzięku! Owszem, mogłam ją zastąpić, każda niewydarzona jołopa mogła ją zastąpić, nada
|
- Nic nie szkodzi, zaczekam.
Z tyłu, od strony kuchni, padał blask lampy. Dopiero teraz, w tym półcieniu Ksienia poznała Gejżanowskiego. Z miejsca zakrzatnęła się.
- A, to panycz! Proszę wejsć. Niech panycz zaczeka. Zaraz zaswiecę.
Wszedł za nia do srodka, a Ksienia truchcikiem pobiegła do kuchni. Wróciła z lampa.
- Tędy, o niech tędy panycz idzie, tu sobie w pokoju panycz zaczeka. Księdza proboszcza tylko patrzyć...
W pierwszej chwili Seweryn nie dostrzegł Michasia. Dopiero, kiedy Ksienia wysunęła się na srodek i swiatło lampy ogarnęło cały pokój, zobaczył chłopca stojacego pod sciana przy oknie.
Tymczasem Ksienia, postawiwszy lampę na stole, dyskretnie się wycofała. Seweryn poczuł się trochę nieswojo. Stał w płaszczu, z czapka w ręku, udawał, że rozglada się po pokoju, w rzeczywistosci jednak niczego nie widział, ciagle bowiem czuł na sobie uważny i nieufny wzrok chłopca. Czegóż on mi się tak przyglada, ten smarkacz? - pomyslał ze złoscia.
Nagle zwrócił się w tamta stronę i udał zdziwienie.
- O, widzę, że nie jestem sam!
Michas stał ciagle pod sciana, nie spuszczajac oczu z Gejżanowskiego.
Teraz dopiero Seweryn zorientował się, kim jest mały. Słyszał, że proboszcz ma wychowanka, ale sam tylko raz jeden widział Michasia. Było to jeszcze przed rokiem, którejs niedzieli. Chcac zatrzeć drobne, lecz nieprzyjemne starcie z ojcem, wybrał się wówczas przykładnie na sumę. Jeżeli kiedykolwiek bywał na nabożeństwie, zatrzymywał się zawsze przed kosciołem. Tym razem, ponieważ padał deszcz, wszedł do srodka. Nie miał zamiaru zapuszczać się głęboko, ale stojacy przy wejsciu chłopi zaczęli rozstępować się, musiał więc, nie chcac zwracać na siebie uwagi, dojsć do ołtarza. Jak każdy, kto nie uczestniczy w nabożeństwie, przypatrywał się rozmaitym twarzom. Między innymi, już pod koniec sumy, zwrócił jego uwagę chłopiec służacy do mszy. Zadziwił go wówczas przez chwilę niezwykła czystoscia i niewinnoscia spojrzenia. Czuło się, że ten kilkunastoletni dzieciak z głębokim i niefałszowanym przejęciem towarzyszy księdzu.
Seweryn odsunał od stołu krzesło i usiadłszy, wygodnie się rozparł.
- To ty jestes wychowankiem proboszcza, tak?
Michas skinał głowa.
- A kto ja jestem, to chyba wiesz? Co, nie wiesz? Żartujesz! Naprawdę nie wiesz? A to zabawny z ciebie chłopak! Cos podobnego! Przecież tutaj najmniejsze dziecko powie ci, kim jestem. Nigdy mnie nie widziałes?
- Widziałem - odparł cicho.
- No więc?
- Ale nie znam pana.
- Jak to, widziałes i nie znasz? Poczekaj, poczekaj...
Rozesmiał się Maz chodzil po pokoju, szarpiac wlosy na glowie obiema rekami.
- Na pokaz, na pokaz... - pomrukiwal. - Co? Na pokaz...? Czekaj, dlaczego na pokaz?
- Coraz bardziej mi sie wydaje, ze to nie dla ciebie i dla mnie ta maskarada, tylko dla kogos innego. Na co on ci kladl nacisk? zeby jezdzic razem do Ziemianskiego i zebys sie wyglupial w samochodzie. Cos robil w lodzi?
- Nic, zlozylem zamowienie na tafte. Moglem wyslac poczta, ale kazal mi jechac i poogladac...
- No widzisz. A mnie kazali latac na spacery. I robic zakupy. Ktos musial nas widziec...
- Zagladal ci kto w zeby na tych spacerach?
- Nie wiem. Ale debil mi patrzyl na rece... A za kazdym razem, jak jechalismy do Ziemianskiego, ktos tam sie petal. Raz taksowka z pijakiem, raz facet na motorze...
Maz zatrzymal sie przy stole, wypil resztke kawy, popatrzyl na mnie roztargnionym wzrokiem i znow zaczal chodzic.
- Owszem, w tym cos jest - przyznal. - Na pokaz, mozliwe, zeby wszyscy mysleli, ze jestesmy w domu. Ale to nie to, to jeszcze nie to... Tys przedtem powiedziala cos waznego i tak mi jakos zaswitalo... Nie pamietasz, co powiedzialas?
- Rozmaite rzeczy. Najbardziej mnie niepokoi to, ze ukryli wzajemne powiazania...
- Czekaj, czekaj... wlasnie, ze stanowia jedna spolke... Nie, nie to. Ulokowali tu nas zamiast siebie... O, wlasnie! Wladowali tu nas zamiast siebie, podstepnie i pod falszywymi pozorami! Po jaka cholere? Ten dom ma wyleciec w powietrze, czy jak?
Nagla jasnosc eksplodowala mi w umysle. Zrobilo mi sie zimno w srodku i cos mnie zaczelo dlawic.
- Gdzie jest paczka dla kacyka? - spytalam gwaltownie.
Maz zatrzymal sie jak wryty, spojrzal na mnie i znieruchomial z pazurami we wlosach.
- Lezy w moim pokoju. Bo co...?
- Oni przeciez wiedzieli, ze jej nigdzie nie zaniesiemy, prawda? Zostawimy w domu. A jezeli w tej paczce jest cos... Nie mowie zaraz bomba, ale cos szkodliwego... O rany boskie, czy ja wiem, wydziela cos, promieniuje...
W powietrzu powialo przerazliwa zgroza. Maz wyraznie zbladl.
- Rad...? - wyszeptal ochryple. Podnioslo mnie z fotela.
- Nie wiem. Moze wybuchnie i zmiecie z powierzchni ziemi cala te chalupe albo co... Robi sie takie rzeczy, chlopi podpalaja cale wsie, odszkodowanie, tu jest polisa PZU, moze im chodzi o fikcyjna smierc...
Maz odzyskal zdolnosc ruchu. Nie sluchajac dalej moich apokaliptycznych przypuszczen, runal na schody, omal nie wyrywajac drzwi z zawiasow. Rzucilam sie za nim. Wpadlismy do jego pokoju i zastyglismy oparci o biurko, patrzac na lezaca na nim paczke jak na straszliwego, jadowitego gada, chwilowo pograzonego w lekkiej drzemce.
Po krotkiej chwili hipnotycznego transu, tknieci nagle ta sama mysla, rownoczesnie pochylilismy sie nad biurkiem, nasluchujac w napieciu. Nic nie bylo slychac, paczka lezala niejako w milczeniu, nie wydajac z siebie zadnych dzwiekow.
- Bomba powinna cykac... - wyszeptalam niepewnie.
- Ciezkie to jak cholera... - odmruknal maz.
Czas jakis trwalismy w bezruchu, bez slowa, byc moze myslac, chociaz nie bylo to takie pewne. Sluszniej byloby mniemac, iz proces myslenia rowniez ulegl w nas zahamowaniu.
- Co robimy? - spytalam wreszcie dramatycznym szeptem.
- Trzeba sie zastanowic - odszepnal niespokojnie maz. - Chyba musimy to obejrzec...
- Rozpakowac...?
Kiwnal glowa, tepo wpatrzony w upiorny przedmiot, i dalej trwal w bezruchu.
kredyt hipoteczny
materiały budowlane
kredyty hipoteczne
kredyt mieszkaniowy
developer
|
